Rem Zeytin
Doğallık iddiasının, karaktere dönüşmesi.
Soru
Zeytin rafında her marka aynı şeyi söyler. Doğallık. Aynı yeşil tonları, aynı dal görselleri, aynı yüksek sesli vaat.
İddia herkesin kullandığı bir söylemken, bir markanın doğallığı nasıl fark edilir hale gelir. Bir markanın gerçek olduğunu söylemesi ile gerçek hissettirmesi arasındaki fark, bu kategorinin ayrıştığı yer.
Kategoriyi incelediğimizde iki uç görünüyordu. Markalar ya köylü samimiyetine ya steril endüstriyel bir dile yaslanıyordu. İkisi de Rem'in taşıdığı dengeyi vermiyordu.
Karar
Doğallığı bir slogan olarak değil, bir karakter olarak kurmak.
Gıdada güven görselden önce kurulur. Tüketici ürünü tatmadan önce ambalaja bakar ve kararını verir. Bu kategoride markanın işi iştahı ve güveni aynı anda uyandırmaktır. Raftaki diğer ürünlerin yüksek sesle söylediğini, güçlü bir marka sessizce hissettirir.
Kimlik üç gerilim noktası üzerine kuruldu. Doğal ama rustik değil. Sıcak ama dağınık değil. İştah açan ama ucuzlamayan. Kategorinin alışıldık parlak yeşiline yaslanılmadı, toprak tonları ve sakin bir zeytin yeşili tercih edildi. Logo, bir raf ürününden çok bir imza gibi okunacak biçimde sadeleştirildi.
Dijital varlık bir ürün kataloğu olarak değil, üretim disiplininin uzantısı olarak tasarlandı. Site ürünü övmek yerine süreci görünür kıldı. Güven iddia edilmedi, gösterildi.
Sonuç
Rem bugün kategorisinde yüksek sesle doğal diyen değil, doğallığı duruşuyla hissettiren bir marka.
Bir gıda markasının üründen karaktere dönüşmesi, kolay taklit edilen bir kategoride en zor sıçramadır.
