Sabancı Üniversitesi • IMIS My Way & Passion
Seksen kişilik bir salondan, sekiz yüz kişilik bir zirveye.
Soru
IMIS, Sabancı Üniversitesi'nin iş dünyasından isimleri öğrencilerle buluşturan kariyer zirvesi. Çalışmaya başladığımızda etkinlik Sabancı Gösteri Merkezi'nde yapılıyordu ve katılım seksenler bandındaydı.
Salon doluydu diyemeyiz. Sorun içerikte de değildi, konuşmacılar güçlüydü. Sorun etkinliğin kendini anlatma biçimindeydi.
Öğrenci etkinliklerinin çoğu aynı yerden başlar: bir afiş, bir sosyal medya duyurusu, bir kayıt formu. Bu üçü bir etkinliği duyurur ama bir etkinliği arzu edilir kılmaz. Katılım kararı bir bilgi kararı değildir, bir aidiyet kararıdır. Öğrenci o salonda olmak isteyip istemediğine, salonu görmeden karar verir.
Asıl soru şuydu: bir etkinlik, henüz yaşanmadan nasıl hissettirilir.
Karar
Etkinliği duyurmak yerine, temasını görünür kılmak.
My Way, 2015. Temanın özü kendi yolunu seçmekti. Kişinin başkalarının tecrübesini dinlemesi, ama o tecrübeyi kopyalamak yerine kendi rotasına rehber etmesi. Marka imajı bu fikrin üzerine kuruldu. Görsel dil bir kariyer etkinliğinin alışıldık kurumsal tonundan uzak tutuldu, çünkü tema kurumsal bir vaat değil kişisel bir karardı.
Dijital varlık baştan tasarlandı ve bilet için çevrimiçi satın alma sistemi kuruldu. Bu ikincisi görünüşte teknik bir detay, gerçekte kritik bir eşik. Katılım kararı ile katılım eylemi arasındaki mesafe ne kadar kısaysa, dönüşüm o kadar yüksek olur.
Sahne filmi ayrıca hazırlandı. Etkinliğin açılışında izlenen film, temayı anlatan değil hissettiren bir yapıdaydı.
Katılım o yıl üç yüzü aştı.
Passion, 2017. İlk çalışmanın sonucu ikinci çalışmayı getirdi. Bu kez tema tutkuydu: kişinin kendi tutkusunu ciddiye alması ve tutkuyla yapıldığında başarının kaçınılmaz hale gelmesi.
Marka imajı bu temaya göre yeniden kuruldu, dijital varlık güncellendi, temayı taşıyan yeni bir sahne filmi hazırlandı. İki etkinliğin ortak temeli aynıydı: başarı dışarıdan gelen bir onayla değil, kişinin kendine ait bir nedeniyle başlar.
Katılım sekiz yüzü aştı.
Sonuç
İki etkinliğin sonunda Sabancı Üniversitesi tarafından üst üste iki ödül verildi. Ödüller sahnede, etkinlik başkanlarının elinden alındı ve her iki yıl da kapanış konuşması bana ait oldu.
Demirören Haber Ajansı ödülleri haberleştirirken gerekçeyi katılımcı sayılarındaki artışa, etkinliğin katılımcılar tarafından beğenilmesine ve sahne tasarımlarının gördüğü ilgiye bağladı.
Seksenden sekiz yüze giden yol, iki yılda ve iki farklı temayla kuruldu. Değişen şey etkinliğin içeriği değildi. Değişen şey, etkinliğin kendini anlatma biçimiydi.
